{"id":243229,"date":"2025-04-25T12:56:39","date_gmt":"2025-04-25T12:56:39","guid":{"rendered":"https:\/\/www.jogasetrid.is\/?p=243229"},"modified":"2026-10-04T11:45:39","modified_gmt":"2026-10-04T11:45:39","slug":"a-ha-degi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/a-ha-degi\/","title":{"rendered":"At high noon"},"content":{"rendered":"<p>I can't remember staying anywhere longer than three weeks during the whole pregnancy. We wandered here and there, east and west, put on an exhibition in London, traveled around South America and celebrated New Year in New York. I finished my last stretch of work two weeks before my due date and waited for the next full moon. It was Thursday, the First Day of Summer, I waved goodbye to the fjord in a snowstorm, and Arnaldur and I drove together to my mother's home in Egilssta\u00f0ir.<\/p>\n<p>Fertile lovemaking on a Friday morning set the process in motion. A spring storm had blown in, and we were meant to drive to Sey\u00f0isfj\u00f6r\u00f0ur, but the she-wolf in me sensed that today it was too risky to get stuck on the other side of the mountain pass. Around dinnertime my body called me to lie down. I obeyed and handed the work over to my body in trust and serenity. Midnight approached, and irregular pains moved through my body like waves. I was on all fours, softening into the pillow in time with big rocking movements back and forth, into child's pose and up again. Night came and the pains came. I felt I needed to sit on the toilet when the pains hit, and danced over and over from the bed, out into the hallway, leaning on the same spots, sitting on the toilet, rocking, and then dancing back to bed. It wasn't a remarkable dance to look at, but exactly what the moment needed. I obey my body but know little. Is this birth?<\/p>\n<p>Ari was close by with his healing hands and his beautiful voice. He sang Hjartalj\u00faf, the song he wrote into my belly on our travels during the pregnancy. He laid me in the bath. I lay in the bath and found my center when I smelled passion fruit. The fruity scent flowed into my bloodstream and filled me with beauty. The scent, the taste. I was in love and enchanted, flooded with oxytocin and passion fruit. I lay in the bath, and we heard a thick pop as my waters released into the water and surrounded me. The feel of my skin softened. This is birth.<\/p>\n<p>Ari has midwives on the line. My home birth midwife is up north, so a trip to Nor\u00f0fj\u00f6r\u00f0ur is unavoidable. Either we drive ourselves or go by ambulance. I wanted neither, and here is the only moment the flow stumbled. I just want the midwife to come to me. Before I know it I'm on all fours in the back of our car, a little like a ewe giving birth, and we race up Fagridalur. I look up between contractions and see black, there's light at the end of the tunnel. The light comes closer, until the snow-white mountains dazzle my eyes. And I remember what I was doing.<\/p>\n<p>11:10, and the midwife welcomes us in Nor\u00f0fj\u00f6r\u00f0ur. I want a bath, or even to sleep for a moment. \"You're 10 cm dilated and the head has come down 'this' far. If you want a bath we have to do it right now.\" I never knew what \"this\" meant, but the bath was warm and cozy. Then everything became so funny and fun. Ari took photos. I giggled. Breathed. Relaxed. Enjoyed the contractions, they were like a high. A sang and I relaxed into the contractions. \"If you push a little, the baby will surely be born with the next contraction.\" Should I push? Au\u00f0ur told me just to relax. I do pelvic floor exercises with the next contraction. \"Try pushing as if you're having a poo.\" Oh, like that. I push through the contraction and a little head moves down the birth canal, I push again and the little body slides out. My little seal pup swims into my arms, sings through his crying and grabs the anchors hanging around my neck.<\/p>\n<p>I hold him and Ari holds us. A circle within a circle within a circle. After a good long while together, I learn that my little seal pup is a boy, born at 12:00 noon when the sun is at its highest. The cold spring when the lambs were born in a snowstorm.<\/p>\n<p>At around 30 weeks I stayed in Reykjav\u00edk for almost a month and happened upon Au\u00f0ur. It was a gift. Exercises and breathing are one thing, but understanding, sensitivity and trust are something else and more. After the first class Au\u00f0ur asked: \"Are you a dancer?\" But I'm not a dancer, I just listen to my body. Throughout the pregnancy my body and intuition have been in charge, and I follow in humility. A woman's body in pregnancy is a sensitive and delicate dancer. And so is the soul. And my pregnancy is a lesson in welcoming the pain, receiving it, making peace with it. Letting feelings and thoughts pass through us so they can leave, experience is soil. No mud, no lotus.<\/p>\n<p><strong>Holy Mass<\/strong><\/p>\n<p>It was a busy spring. I finished my projects and traveled west, south, east, intending to be ready this time, not prepared but ready. I grew flowers. Repotted, watered, loved the flowers, and they loved growing with me. In the evenings I kept getting signs that birth was beginning, but they always faded. The longer we waited, the closer the chance came that my home birth midwife could be with us this time. She was abroad. But she came back to Iceland, and she came east, and the baby was still unborn. We got a message from her on Tuesday evening that everything was ready, \"and sleep well,\" she said. A and I weren't quite in tune that evening, and I took a bath. With a pomegranate. I filled the bathroom with steam, played the piece my sister composed about our relationship with our father, who has passed. And I picked the seeds from the pomegranate, and they fell into the triangle between my breasts and the hill that holds our baby. There I lay, breathing like a whale, making friends with the world and our home.<\/p>\n<p>At three o'clock I wake. Fall asleep and wake, fall asleep and wake. 3:20. I text the midwife and my mom, but I don't know if this is the call, or a cry of wolf. Just after half past three my husband and I get up, our one-year-old boy sleeping in our room. My mother-in-law and nine-year-old stepson in another room. A leaps into tasks between caring for me; blowing up the pool, connecting the hose, putting a record on. Mom gets a message to prepare for my mother-in-law and the boys to come to her. \"Then everything will be just as we discussed.\" The midwife on the line, the midwife on her way. I can't wait. A runs a bath, and I'm in such a hurry that I lie down in the empty tub. It fills slowly. A knows I'm in labor, because he knows the current from last year. He knows, but I have long since gone somewhere else, so deep inside myself. I feel things must move faster; talk faster, tell her to come quickly, fill the pool faster. But I can't come out of the slow, heavy trance, and I begin to chant. My voice travels down my vocal cords, deep into my belly and down into my hips, and pushes back up with great force. I sing and my body sings three contractions. I stand up and look in the mirror. I have never seen my face so relaxed. I am in a complete trance, rocking my hips. My husband appears in the bathroom doorway with a garden hose in his hand. In that moment it's as if my body collapses inside me, from my chest down the birth canal. Water splashes onto the floor and soft, creamy baby hair lies in my palm. \"It's going to be just you and me, my love,\" I say, and the bathroom turns into a forest floor. It is damp and warm and smells of fertility. I am no longer in control. My body takes over and guides with courage and love. I step wide, lower my hips, lean on an old fallen tree trunk. My arms dip with my hips, catch the baby girl and slide her up into my arms. A catches us. There we are, one moment, one eternity. A circle within a circle within a circle within a circle.<\/p>\n<p>The tree trunks stretch up to the sky, a glimmer of sun shines on the tip of my nose. The girl cries her cry of life, I giggle. The midwife is on the line, and A calmly looks for a clean shoelace to tie the cord. Everything is so sweet and so funny. Oh, so this is how she wanted it to be? My mother-in-law appears. She is upset. But why? She is half embarrassed and pulls herself together. We hear a call from the bedroom, and she fetches our little boy, who is so overjoyed to find his sister in my arms. Mom arrives and my stepson crawls out of bed, and everyone gathers around the wonder on the bathroom floor. Our dear midwife, who guided us through it all with such tender care that no one had anything to fear, arrives at our little home and blesses everything with her warm hands.<\/p>\n<p>The soft, poison-green moss I'm lying on is an inflated plastic ring that looks like a tire. My son hits me on the head with a garden hose. A half-inflated birth pool sits like a badly made object on the living room floor. There's a placenta on the kitchen table. And our baby girl is born, on the feast of St. Margaret. The feast of Margaret, patron saint of women in labor. We fall asleep into a rising moon and wake into high summer. A circle within a circle within a circle within a circle.<\/p>\n<p>For the second time I had the chance to meet Au\u00f0ur during pregnancy. She looked at me intently and warmly and said: \"Are you thinking about a home birth?\" She knew that I knew that my body knew it would be something like this. A woman's body in pregnancy is a sensitive and delicate dancer. And so is the soul. And my pregnancy is a lesson in welcoming the pain, receiving it, making peace with it. Letting feelings and thoughts pass through us so they can leave, experience is soil. No mud, no lotus.<\/p>\n<p>Karna Sigur\u00f0ard\u00f3ttir.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>F\u00e6\u00f0ingarsaga fr\u00e1 konu sem fer\u00f0a\u00f0ist um heiminn alla me\u00f0g\u00f6nguna, fr\u00e1 London og Su\u00f0ur Amer\u00edku til New York.<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":244102,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_uag_custom_page_level_css":"","site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[17],"tags":[],"class_list":["post-243229","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-faedingarsogur"],"acf":[],"spectra_custom_meta":{"_uagb_previous_block_counts":["a:90:{s:21:\"uagb\/advanced-heading\";i:0;s:15:\"uagb\/blockquote\";i:0;s:12:\"uagb\/buttons\";i:0;s:18:\"uagb\/buttons-child\";i:0;s:19:\"uagb\/call-to-action\";i:0;s:15:\"uagb\/cf7-styler\";i:0;s:11:\"uagb\/column\";i:0;s:12:\"uagb\/columns\";i:0;s:14:\"uagb\/container\";i:0;s:21:\"uagb\/content-timeline\";i:0;s:27:\"uagb\/content-timeline-child\";i:0;s:14:\"uagb\/countdown\";i:0;s:12:\"uagb\/counter\";i:0;s:8:\"uagb\/faq\";i:0;s:14:\"uagb\/faq-child\";i:0;s:10:\"uagb\/forms\";i:0;s:17:\"uagb\/forms-accept\";i:0;s:19:\"uagb\/forms-checkbox\";i:0;s:15:\"uagb\/forms-date\";i:0;s:16:\"uagb\/forms-email\";i:0;s:17:\"uagb\/forms-hidden\";i:0;s:15:\"uagb\/forms-name\";i:0;s:16:\"uagb\/forms-phone\";i:0;s:16:\"uagb\/forms-radio\";i:0;s:17:\"uagb\/forms-select\";i:0;s:19:\"uagb\/forms-textarea\";i:0;s:17:\"uagb\/forms-toggle\";i:0;s:14:\"uagb\/forms-url\";i:0;s:14:\"uagb\/gf-styler\";i:0;s:15:\"uagb\/google-map\";i:0;s:11:\"uagb\/how-to\";i:0;s:16:\"uagb\/how-to-step\";i:0;s:9:\"uagb\/icon\";i:0;s:14:\"uagb\/icon-list\";i:0;s:20:\"uagb\/icon-list-child\";i:0;s:10:\"uagb\/image\";i:0;s:18:\"uagb\/image-gallery\";i:0;s:13:\"uagb\/info-box\";i:0;s:18:\"uagb\/inline-notice\";i:0;s:11:\"uagb\/lottie\";i:0;s:21:\"uagb\/marketing-button\";i:0;s:10:\"uagb\/modal\";i:0;s:18:\"uagb\/popup-builder\";i:0;s:16:\"uagb\/post-button\";i:0;s:18:\"uagb\/post-carousel\";i:0;s:17:\"uagb\/post-excerpt\";i:0;s:14:\"uagb\/post-grid\";i:0;s:15:\"uagb\/post-image\";i:0;s:17:\"uagb\/post-masonry\";i:0;s:14:\"uagb\/post-meta\";i:0;s:18:\"uagb\/post-taxonomy\";i:0;s:18:\"uagb\/post-timeline\";i:0;s:15:\"uagb\/post-title\";i:0;s:20:\"uagb\/restaurant-menu\";i:0;s:26:\"uagb\/restaurant-menu-child\";i:0;s:11:\"uagb\/review\";i:0;s:12:\"uagb\/section\";i:0;s:14:\"uagb\/separator\";i:0;s:11:\"uagb\/slider\";i:0;s:17:\"uagb\/slider-child\";i:0;s:17:\"uagb\/social-share\";i:0;s:23:\"uagb\/social-share-child\";i:0;s:16:\"uagb\/star-rating\";i:0;s:23:\"uagb\/sure-cart-checkout\";i:0;s:22:\"uagb\/sure-cart-product\";i:0;s:15:\"uagb\/sure-forms\";i:0;s:22:\"uagb\/table-of-contents\";i:0;s:9:\"uagb\/tabs\";i:0;s:15:\"uagb\/tabs-child\";i:0;s:18:\"uagb\/taxonomy-list\";i:0;s:9:\"uagb\/team\";i:0;s:16:\"uagb\/testimonial\";i:0;s:14:\"uagb\/wp-search\";i:0;s:19:\"uagb\/instagram-feed\";i:0;s:10:\"uagb\/login\";i:0;s:17:\"uagb\/loop-builder\";i:0;s:18:\"uagb\/loop-category\";i:0;s:20:\"uagb\/loop-pagination\";i:0;s:15:\"uagb\/loop-reset\";i:0;s:16:\"uagb\/loop-search\";i:0;s:14:\"uagb\/loop-sort\";i:0;s:17:\"uagb\/loop-wrapper\";i:0;s:13:\"uagb\/register\";i:0;s:19:\"uagb\/register-email\";i:0;s:24:\"uagb\/register-first-name\";i:0;s:23:\"uagb\/register-last-name\";i:0;s:22:\"uagb\/register-password\";i:0;s:30:\"uagb\/register-reenter-password\";i:0;s:19:\"uagb\/register-terms\";i:0;s:22:\"uagb\/register-username\";i:0;}"],"_og_title":["",""],"_og_type":["",""],"_og_description":["",""],"_edit_last":["1","3"],"_et_post_bg_color":["#ffffff","#ffffff"],"_et_post_bg_layout":["light","light"],"_et_pb_show_title":["on","on"],"_et_pb_post_hide_nav":["default","default"],"_et_pb_page_layout":["et_right_sidebar","et_right_sidebar"],"_et_pb_side_nav":["off","off"],"_et_pb_use_builder":["on","on"],"_et_pb_first_image":["",""],"_et_pb_truncate_post":["<p><div class=\"et_pb_section et_pb_section_0 custom-post-build et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_0\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_4_4 et_pb_column_0  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_post_title et_pb_post_title_0 et_pb_bg_layout_light  et_pb_text_align_left\"   >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_title_container\">\n\t\t\t\t\t<h1 class=\"entry-title\">\u00c1 h\u00e1-degi<\/h1>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_divider et_pb_divider_0 et_pb_divider_position_ et_pb_space\"><div class=\"et_pb_divider_internal\"><\/div><\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_text et_pb_text_0  et_pb_text_align_left et_pb_bg_layout_light\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_text_inner\"><p>\u00c9g man ekki til \u00feess a\u00f0 hafa veri\u00f0 lengur en \u00ferj\u00e1r vikur \u00e1 einum sta\u00f0 alla me\u00f0g\u00f6nguna. Vi\u00f0 fl\u00e6ktumst hinga\u00f0 og \u00feanga\u00f0, austur og vestur, settum upp s\u00fdningu \u00ed London, fer\u00f0u\u00f0umst um Su\u00f0ur Amer\u00edku og f\u00f6gnu\u00f0um n\u00fdju \u00e1ri \u00ed New York. \u00c9g kl\u00e1ra\u00f0i s\u00ed\u00f0ustu t\u00f6rnina \u00ed vinnunni tveimur vikum fyrir settan dag og bei\u00f0 eftir n\u00e6sta fulla tungli. \u00dea\u00f0 var fimmtudagur, sumardagurinn fyrsti, \u00e9g veifa fir\u00f0inum \u00ed hr\u00ed\u00f0arbyl og vi\u00f0 Arnaldur keyrum saman heim til m\u00f3\u00f0ur minnar \u00e1 Egilsst\u00f6\u00f0um.<br \/>\nFrj\u00f3vgandi kynl\u00edf \u00e1 f\u00f6studagsmorgni kom ferlinu af sta\u00f0. \u00dea\u00f0 var vorhret og til st\u00f3\u00f0 a\u00f0 keyra \u00e1 Sey\u00f0isfj\u00f6r\u00f0, en ynjan \u00ed m\u00e9r skynja\u00f0i a\u00f0 \u00ed dag v\u00e6ri of mikil \u00e1h\u00e6tta a\u00f0 l\u00e6sast hinummegin hei\u00f0ar. Um kv\u00f6ldver\u00f0arleyti kalla\u00f0i l\u00edkaminn \u00e1 a\u00f0 leggjast. Og \u00e9g hl\u00fdddi og f\u00f3l l\u00edkamanum verki\u00f0 \u00ed trausti og \u00e6\u00f0ruleysi. Mi\u00f0n\u00e6tti\u00f0 n\u00e1lga\u00f0ist og \u00f3reglulegir verkir li\u00f0u eins og \u00f6ldur gegnum l\u00edkamann. \u00c9g l\u00e1 \u00e1 fj\u00f3rum f\u00f3tum og mj\u00fakta\u00f0i mig vi\u00f0 koddann \u00ed takt vi\u00f0 st\u00f3rar ruggandi hreyfingar fram og aftur, inn \u00ed barni\u00f0 og upp aftur. N\u00f3ttin kom og verkirnir komu. M\u00e9r fannst \u00e9g \u00feurfa a\u00f0 setjast \u00e1 kl\u00f3setti\u00f0 \u00feegar verkirnir skullu \u00e1, og dansa\u00f0i \u00ed s\u00edfellu \u00far r\u00faminu, fram \u00e1 ganginn, studdi mig vi\u00f0 s\u00f6mu sta\u00f0ina, settist \u00e1 kl\u00f3setti\u00f0, rugga\u00f0i m\u00e9r og dansa\u00f0i svo aftur \u00ed r\u00fami\u00f0. \u00deetta var ekki merkilegur dans fyrir auga\u00f0 en n\u00e1kv\u00e6mlega \u00fea\u00f0 sem \u00feurfti inn\u00ed a\u00f0st\u00e6\u00f0urnar. \u00c9g hl\u00fd\u00f0i l\u00edkamanum en veit l\u00edti\u00f0. Er \u00feetta f\u00e6\u00f0ing?<br \/>\nAri var n\u00e1l\u00e6gur me\u00f0 heilandi hendurnar s\u00ednar og hlj\u00f3mfagra r\u00f6ddina. Hann s\u00f6ng hjartalj\u00faf. Lagi\u00f0 sem hann samdi inn \u00ed kvi\u00f0inn \u00e1 m\u00e9r \u00e1 fer\u00f0al\u00f6gum okkar \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngunni. Hann lag\u00f0i mig \u00ed ba\u00f0. \u00c9g l\u00e1 \u00ed ba\u00f0inu og stillti punktinn minn \u00feegar \u00e9g fann ilm af \u00e1staraldin. Aldinilmurinn lei\u00f0 inn \u00ed bl\u00f3\u00f0r\u00e1sina og fyllti mig fegur\u00f0. Ilmurinn, brag\u00f0i\u00f0. \u00c9g var \u00e1stfangin og hugfangin, undirl\u00f6g\u00f0 af oxit\u00f3s\u00edni og \u00e1staraldin. \u00c9g l\u00e1 \u00ed ba\u00f0inu og vi\u00f0 heyr\u00f0um \u00feykkan kvell \u00feegar vatni\u00f0 f\u00f3r \u00ed vatni\u00f0 og uml\u00e9k mig. \u00c1fer\u00f0in \u00e1 h\u00fa\u00f0inni m\u00fdktist. \u00deetta er f\u00e6\u00f0ing.<br \/>\nAri er me\u00f0 lj\u00f3sur \u00e1 l\u00ednunni, heimaf\u00e6\u00f0ingarlj\u00f3san m\u00edn er fyrir nor\u00f0an svo fer\u00f0 \u00e1 Nor\u00f0fj\u00f6r\u00f0 er \u00f3hj\u00e1kv\u00e6mileg. Anna\u00f0 hvort keyrum vi\u00f0 sj\u00e1lf e\u00f0a f\u00f6rum \u00ed sj\u00fakrab\u00edl. \u00c9g vildi hvorugt og h\u00e9r er eina augnabliki\u00f0 \u00fear sem h\u00f6kt kom \u00e1 fl\u00e6\u00f0i\u00f0. \u00c9g vil bara f\u00e1 lj\u00f3suna til m\u00edn. \u00c1\u00f0ur en \u00e9g veit af ligg \u00e9g \u00e1 fj\u00f3rum f\u00f3tum aftur \u00ed b\u00edlnum okkar, svol\u00edti\u00f0 eins og \u00e6r a\u00f0 bera, og vi\u00f0 \u00feeysumst upp Fagradalinn. \u00c9g l\u00edt upp \u00far hr\u00ed\u00f0unum og s\u00e9 svart, \u00fea\u00f0 er lj\u00f3s fyrir endanum \u00e1 g\u00f6ngunum. Lj\u00f3si\u00f0 n\u00e1lgast, \u00fear til mjallhv\u00edt fj\u00f6llin ofbirta augun. Og \u00e9g man hva\u00f0 \u00e9g var a\u00f0 f\u00e1st vi\u00f0.<br \/>\n11.10 og lj\u00f3san tekur \u00e1 m\u00f3ti okkur \u00e1 Nor\u00f0fir\u00f0i. Mig langar \u00ed ba\u00f0, e\u00f0a jafnvel sofna augnablik. \u201c\u00de\u00fa ert me\u00f0 10 \u00ed \u00fatv\u00edkkun og kollurinn er kominn \u201csvona\u201d langt. Ef \u00fe\u00fa vilt koma \u00ed ba\u00f0 ver\u00f0um vi\u00f0 a\u00f0 dr\u00edfa okkur \u00ed \u00fea\u00f0 strax\u201d. \u00c9g vissi aldrei hva\u00f0 \u201csvona\u201d st\u00f3\u00f0 fyrir en ba\u00f0i\u00f0 var hl\u00fdtt og notalegt. \u00dearna var\u00f0 allt svo spaugilegt og skemmtilegt. Ari t\u00f3k myndir. \u00c9g flissa\u00f0i. Anda\u00f0i. Slaka\u00f0i. Naut hr\u00ed\u00f0anna, \u00fe\u00e6r voru eins og v\u00edma. A s\u00f6ng og \u00e9g slaka inn \u00ed hr\u00ed\u00f0arnar. \u201cEf \u00fe\u00fa rembist a\u00f0eins me\u00f0 \u00fe\u00e1 f\u00e6\u00f0ist barni\u00f0 \u00f6rugglega \u00ed n\u00e6stu hr\u00ed\u00f0\u201d. \u00c1 \u00e9g a\u00f0 rembast? Au\u00f0ur sag\u00f0i m\u00e9r bara a\u00f0 slaka. \u00c9g geri grindarbotns\u00e6fingar me\u00f0 n\u00e6stu hr\u00ed\u00f0. \u201cPr\u00f3fa\u00f0u a\u00f0 rembast eins og \u00fe\u00fa s\u00e9rt a\u00f0 k\u00faka.\u201d \u00d3 \u00feannig, \u00e9g rembist gegnum hr\u00ed\u00f0ina og l\u00edtill kollur gengur ni\u00f0ur f\u00e6\u00f0ingaveginn, \u00e9g rembist aftur og kroppurinn sk\u00fdst \u00fat. K\u00f3purinn syndir \u00ed fangi\u00f0 \u00e1 m\u00e9r, syngur gegnum gr\u00e1tinn og gr\u00edpur \u00ed akkerin sem hanga um h\u00e1lsinn \u00e1 m\u00e9r.<br \/>\n\u00c9g held honum og Ari heldur okkur. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring. Eftir d\u00e1g\u00f3\u00f0a samverustund veit \u00e9g a\u00f0 k\u00f3purinn minn er drengur, f\u00e6ddur kl 12.00 \u00e1 h\u00e1degi \u00feegar s\u00f3lin er h\u00e6st \u00e1 lofti. Vori\u00f0 kalda \u00feegar l\u00f6mbin f\u00e6ddust \u00ed hr\u00ed\u00f0arbyl.<br \/>\nGengin um 30 vikur dvaldi \u00e9g \u00ed Reykjav\u00edk \u00ed t\u00e6pan m\u00e1nu\u00f0 og ramba\u00f0i \u00fe\u00e1 \u00e1 Au\u00f0i. \u00dea\u00f0 var gj\u00f6f. \u00c6fingar og \u00f6ndun eru eitt, en skilningur, n\u00e6mni og traust er anna\u00f0 og meira. Eftir fyrsta t\u00edmann spur\u00f0i Au\u00f0ur: \u201cErtu dansari?\u201d en \u00e9g er ekki dansari, \u00e9g hlusta bara \u00e1 l\u00edkamann. Alla me\u00f0g\u00f6nguna hafa l\u00edkaminn og inns\u00e6i\u00f0 haft stj\u00f3rnina og \u00e9g fylgi me\u00f0 \u00ed au\u00f0m\u00fdkt. Kvenl\u00edkami \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu er n\u00e6mur og vi\u00f0kv\u00e6mur dansari. Og \u00fea\u00f0 er s\u00e1lin l\u00edka. Og me\u00f0gangan m\u00edn er l\u00e6rd\u00f3msferli um a\u00f0 bj\u00f3\u00f0a s\u00e1rsaukann velkominn, taka vi\u00f0, s\u00e6tta vi\u00f0. Leyfa tilfinningum og hugsunum a\u00f0 l\u00ed\u00f0a gegnum okkur svo \u00fe\u00e6r komist \u00fat, reynsla er mold. Engin mold; ekkert l\u00f3tus.<br \/>\nHeil\u00f6g messa<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n\u00dea\u00f0 var annasamt vor. \u00c9g kl\u00e1ra\u00f0i verkefnin m\u00edn og fer\u00f0a\u00f0ist vestur, su\u00f0ur, austur og \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 vera vi\u00f0b\u00fain \u00ed \u00feetta skipti\u00f0, ekki undirb\u00fain en vi\u00f0b\u00fain. \u00c9g r\u00e6kta\u00f0i bl\u00f3m. Umpotta\u00f0i, v\u00f6kva\u00f0i, elska\u00f0i bl\u00f3min og \u00feau elsku\u00f0u a\u00f0 vaxa me\u00f0 m\u00e9r. \u00c1 kv\u00f6ldin f\u00e9kk \u00e9g \u00edtreka\u00f0 bo\u00f0 um f\u00e6\u00f0ingarupphaf en alltaf gekk \u00fea\u00f0 til baka. Eftir \u00fev\u00ed sem vi\u00f0 bi\u00f0um n\u00e1lga\u00f0ist m\u00f6guleikinn \u00e1 a\u00f0 heimaf\u00e6\u00f0ingarlj\u00f3san g\u00e6ti veri\u00f0 me\u00f0 okkur \u00ed \u00feetta skipti\u00f0. H\u00fan var \u00ed \u00fatl\u00f6ndum. En h\u00fan kom til landsins og h\u00fan kom austur og barni\u00f0 enn \u00f3f\u00e6tt. Vi\u00f0 fengum skilabo\u00f0 fr\u00e1 henni \u00e1 \u00feri\u00f0judagskv\u00f6ldi um a\u00f0 allt v\u00e6ri tilb\u00fai\u00f0, \u201cog sofi\u00f0 r\u00f3tt\u201d sag\u00f0i h\u00fan. Vi\u00f0 A vorum eitthva\u00f0 ekki samstillt um kv\u00f6ldi\u00f0 og \u00e9g f\u00f3r \u00ed ba\u00f0. Me\u00f0 granatepli. \u00c9g fyllti ba\u00f0herbergi\u00f0 gufu, spila\u00f0i t\u00f3nverki\u00f0 sem systir m\u00edn samdi um samband okkar vi\u00f0 f\u00f6\u00f0ur okkar sem er farinn. Og \u00e9g kroppa\u00f0i berin \u00far granateplinu og \u00feau f\u00e9llu \u00ed \u00fer\u00edhyrningsformi\u00f0 milli brj\u00f3stanna og h\u00e6\u00f0arinnar sem umvefur barni\u00f0 okkar. \u00deannig l\u00e1 \u00e9g, anda\u00f0i eins og hvalur og vinga\u00f0ist vi\u00f0 heiminn og heimili\u00f0.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nKlukkan \u00ferj\u00fa vakna \u00e9g. Sofna og vakna, sofna og vakna. 3.20. \u00c9g sendi sms til lj\u00f3sunnar og m\u00f6mmu en veit ekki hvort \u00feetta er kalli\u00f0, e\u00f0a kalli\u00f0 \u00falfur-\u00falfur. Upp\u00far h\u00e1lf fj\u00f6gur f\u00f6rum vi\u00f0 hj\u00f3nin \u00e1 stj\u00e1, \u00e1rsgamall drengurinn okkar sefur inni hj\u00e1 okkur. Tengdam\u00f3\u00f0ir og n\u00edu \u00e1ra stj\u00fapsonur inn\u00ed \u00f6\u00f0ru herbergi. A stekkur \u00ed verkin af milli umhyggju; bl\u00e1sa upp laugina, tengja sl\u00f6nguna, setja pl\u00f6tu \u00e1 f\u00f3ninn. Mamma f\u00e6r skilabo\u00f0 um a\u00f0 undirb\u00faa komu tengd\u00f3 og str\u00e1kanna til s\u00edn. \u201cSvo ver\u00f0ur allt bara eins og um var r\u00e6tt.\u201d Lj\u00f3san \u00e1 l\u00ednunni, lj\u00f3san \u00e1 lei\u00f0inni. \u00c9g get ekki be\u00f0i\u00f0. A l\u00e6tur renna \u00ed ba\u00f0 og m\u00e9r liggur svo \u00e1 a\u00f0 \u00e9g legst \u00ed t\u00f3mt ba\u00f0i\u00f0. \u00dea\u00f0 fyllist h\u00e6gt. A veit a\u00f0 \u00e9g er \u00ed f\u00e6\u00f0ingu, \u00fev\u00ed hann \u00feekkir strauminn fr\u00e1 \u00fev\u00ed \u00ed fyrra. Hann veit \u00fea\u00f0, en \u00e9g er l\u00f6ngu farin \u00e1 annan sta\u00f0 svo dj\u00fapt inn\u00ed m\u00e9r. M\u00e9r finnst hlutirnir ver\u00f0a a\u00f0 ganga hra\u00f0ar fyrir sig; tala\u00f0u hra\u00f0ar, seg\u00f0u henni a\u00f0 koma flj\u00f3tt, fylltu laugina hra\u00f0ar. En \u00e9g n\u00e6 m\u00e9r ekki \u00fat\u00far h\u00e6gri \u00feungri v\u00edmunni og byrja a\u00f0 kyrja. R\u00f6ddin fer\u00f0ast ni\u00f0ur raddb\u00f6ndin, dj\u00fapt ofan\u00ed kvi\u00f0inn og ni\u00f0ur \u00ed mj\u00f6\u00f0m og \u00fer\u00fdstist upp aftur af miklum krafti. \u00c9g syng og l\u00edkaminn syngur \u00ferj\u00e1r hr\u00ed\u00f0ar. \u00c9g stend upp og l\u00edt \u00ed spegilinn. \u00c9g hef aldrei s\u00e9\u00f0 andliti\u00f0 \u00e1 m\u00e9r svona slakt. \u00c9g er \u00ed algj\u00f6rri v\u00edmu og rugga mj\u00f6\u00f0munum til. Ma\u00f0urinn minn kemur \u00ed g\u00e6ttina \u00e1 ba\u00f0herberginu me\u00f0 gar\u00f0sl\u00f6ngu \u00ed hendinni. \u00cd \u00fev\u00ed augnabliki er eins og l\u00edkaminn hrynji inn\u00ed m\u00e9r, fr\u00e1 brj\u00f3sti og ni\u00f0ur f\u00e6\u00f0ingarveginn. Vatni\u00f0 smallast \u00ed g\u00f3lfi\u00f0 og mj\u00fakt fitugt barnsh\u00e1ri\u00f0 liggur \u00ed l\u00f3fanum \u00e1 m\u00e9r. \u201c\u00deetta ver\u00f0um bara \u00e9g og \u00fe\u00fa elskan\u201d segi \u00e9g og ba\u00f0herbergi\u00f0 breytist \u00ed sk\u00f3garbotn. Hann er rakur og hl\u00fdr og lyktar af frj\u00f3semi. \u00c9g stj\u00f3rna ekki lengur. L\u00edkaminn tekur vi\u00f0 og lei\u00f0beinir af \u00e1r\u00e6\u00f0ni og elsku. \u00c9g st\u00edg gleytt spor, l\u00e6kka mja\u00f0mirnar, sty\u00f0 mig vi\u00f0 gamlan fallinn trj\u00e1bol. Handleggirnir taka d\u00fdfuna me\u00f0 mj\u00f6\u00f0munum, gr\u00edpa st\u00falkubarni\u00f0 og renna \u00fev\u00ed upp\u00ed fangi\u00f0 \u00e1 m\u00e9r. A fangar okkur. \u00dearna erum vi\u00f0 eitt augnablik, eina eil\u00edf\u00f0. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nTrj\u00e1bolirnir teygja sig upp\u00ed himininn, s\u00f3largl\u00e6ta sk\u00edn \u00e1 nefbroddinn. St\u00falkan gr\u00e6tur l\u00edfs\u00f6skrinu, \u00e9g flissa. Lj\u00f3san er \u00e1 l\u00ednunni og A leitar \u00ed r\u00f3legheitum a\u00f0 hreinni sk\u00f3reim til a\u00f0 binda fyrir strenginn. Allt er svo lj\u00faft og svo fyndi\u00f0. J\u00e1 var \u00fea\u00f0 svona, svona sem h\u00fan \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 hafa \u00feetta? Tengd\u00f3 birtist. H\u00fan er \u00ed uppn\u00e1mi. En til hvers? H\u00fan h\u00e1lf skammast s\u00edn og her\u00f0ir sig upp. Vi\u00f0 heyrum kall innan \u00far herbergi og h\u00fan s\u00e6kir litla drenginn okkar sem gle\u00f0st svo innilega a\u00f0 finna systur s\u00edna \u00ed fanginu \u00e1 m\u00e9r. Mamma kemur og stj\u00fapsonurinn skr\u00ed\u00f0ur fram\u00far, og allir hringast um undri\u00f0 \u00e1 ba\u00f0g\u00f3lfinu. Elsku lj\u00f3san okkar, sem leiddi okkur gegnum \u00feetta allt af svo mikilli al\u00fa\u00f0 a\u00f0 enginn \u00feurfti neinu a\u00f0 kv\u00ed\u00f0a, h\u00fan kemur \u00ed koti\u00f0 og blessar allt me\u00f0 heitum h\u00f6ndunum.\u00a0<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nMj\u00faki eiturgr\u00e6ni mosinn sem \u00e9g ligg \u00e1 er uppbl\u00e1sinn plastk\u00fatur sem l\u00edkist dekki. Sonur minn lemur mig \u00ed hausinn me\u00f0 gar\u00f0sl\u00f6ngu. H\u00e1lfuppbl\u00e1sin f\u00e6\u00f0ingarlaug er eins og illa ger\u00f0ur hlutur \u00e1 stofug\u00f3lfinu. \u00dea\u00f0 er fylgja \u00e1 eldh\u00fasbor\u00f0inu. Og st\u00falkubarni\u00f0 okkar er f\u00e6tt, \u00e1 Margr\u00e9tarmessu. Messu Margr\u00e9tar \u00feeirrar sem var d\u00fdr\u00f0lingur kvenna \u00ed barnsnau\u00f0. Vi\u00f0 sofnum inn\u00ed r\u00edsandi tungl og vi\u00f0 v\u00f6knum inn\u00ed h\u00e1sumar. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n\u00cd anna\u00f0 skipti f\u00e9kk \u00e9g t\u00e6kif\u00e6ri til a\u00f0 hitta Au\u00f0i \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu. H\u00fan horf\u00f0i st\u00edft og hl\u00fdtt \u00e1 mig og sag\u00f0i: \u201cErtu a\u00f0 hugsa um heimaf\u00e6\u00f0ingu?\u201d. H\u00fan vissi a\u00f0 \u00e9g vissi a\u00f0 l\u00edkaminn minn vissi a\u00f0 \u00feetta myndi vera einhvernveginn svona. Kvenl\u00edkami \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu er n\u00e6mur og vi\u00f0kv\u00e6mur dansari. Og \u00fea\u00f0 er s\u00e1lin l\u00edka. Og me\u00f0gangan m\u00edn er l\u00e6rd\u00f3msferli um a\u00f0 bj\u00f3\u00f0a s\u00e1rsaukann velkominn, taka vi\u00f0, s\u00e6tta vi\u00f0. Leyfa tilfinningum og hugsunum a\u00f0 l\u00ed\u00f0a gegnum okkur svo \u00fe\u00e6r komist \u00fat, reynsla er mold. Engin mold; ekkert l\u00f3tus.<br \/>\nKarna Sigur\u00f0ard\u00f3ttir.<\/p><\/div>\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_divider et_pb_divider_1 et_pb_divider_position_ et_pb_space\"><div class=\"et_pb_divider_internal\"><\/div><\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_section et_pb_section_1 homepage-banner kundalini-banner et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_1 et_pb_equal_columns et_pb_gutters1\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_2_3 et_pb_column_1 ds-vertical-align  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et_pb_column_empty\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_column et_pb_column_1_3 et_pb_column_2 ds-vertical-align  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_text et_pb_text_1  et_pb_text_align_left et_pb_bg_layout_light\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_text_inner\">\u201e\u00dea\u00f0 er me\u00f0f\u00e6tt tilkall hverrar manneskju a\u00f0 vera hraust, helg og hamingjus\u00f6m\u201c<br \/>\n&nbsp;<\/p>\n<p>\u2013 Yogi Bhajan.<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_section et_pb_section_2 et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_2\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_4_4 et_pb_column_3  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_image et_pb_image_0\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<span class=\"et_pb_image_wrap \"><img decoding=\"async\" width=\"708\" height=\"33\" src=\"https:\/\/www.jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12.png\" alt=\"\" title=\"mobile-divider\" srcset=\"https:\/\/www.jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12.png 708w, https:\/\/www.jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12-480x22.png 480w\" sizes=\"(min-width: 0px) and (max-width: 480px) 480px, (min-width: 481px) 708px, 100vw\" class=\"wp-image-94\" \/><\/span>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><\/p>\n","<p><div class=\"et_pb_section et_pb_section_0 custom-post-build et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_0\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_4_4 et_pb_column_0  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_post_title et_pb_post_title_0 et_pb_bg_layout_light  et_pb_text_align_left\"   >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_title_container\">\n\t\t\t\t\t<h1 class=\"entry-title\">\u00c1 h\u00e1-degi<\/h1>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_divider et_pb_divider_0 et_pb_divider_position_ et_pb_space\"><div class=\"et_pb_divider_internal\"><\/div><\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_text et_pb_text_0  et_pb_text_align_left et_pb_bg_layout_light\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_text_inner\"><p>\u00c9g man ekki til \u00feess a\u00f0 hafa veri\u00f0 lengur en \u00ferj\u00e1r vikur \u00e1 einum sta\u00f0 alla me\u00f0g\u00f6nguna. Vi\u00f0 fl\u00e6ktumst hinga\u00f0 og \u00feanga\u00f0, austur og vestur, settum upp s\u00fdningu \u00ed London, fer\u00f0u\u00f0umst um Su\u00f0ur Amer\u00edku og f\u00f6gnu\u00f0um n\u00fdju \u00e1ri \u00ed New York. \u00c9g kl\u00e1ra\u00f0i s\u00ed\u00f0ustu t\u00f6rnina \u00ed vinnunni tveimur vikum fyrir settan dag og bei\u00f0 eftir n\u00e6sta fulla tungli. \u00dea\u00f0 var fimmtudagur, sumardagurinn fyrsti, \u00e9g veifa fir\u00f0inum \u00ed hr\u00ed\u00f0arbyl og vi\u00f0 Arnaldur keyrum saman heim til m\u00f3\u00f0ur minnar \u00e1 Egilsst\u00f6\u00f0um.<br \/>\nFrj\u00f3vgandi kynl\u00edf \u00e1 f\u00f6studagsmorgni kom ferlinu af sta\u00f0. \u00dea\u00f0 var vorhret og til st\u00f3\u00f0 a\u00f0 keyra \u00e1 Sey\u00f0isfj\u00f6r\u00f0, en ynjan \u00ed m\u00e9r skynja\u00f0i a\u00f0 \u00ed dag v\u00e6ri of mikil \u00e1h\u00e6tta a\u00f0 l\u00e6sast hinummegin hei\u00f0ar. Um kv\u00f6ldver\u00f0arleyti kalla\u00f0i l\u00edkaminn \u00e1 a\u00f0 leggjast. Og \u00e9g hl\u00fdddi og f\u00f3l l\u00edkamanum verki\u00f0 \u00ed trausti og \u00e6\u00f0ruleysi. Mi\u00f0n\u00e6tti\u00f0 n\u00e1lga\u00f0ist og \u00f3reglulegir verkir li\u00f0u eins og \u00f6ldur gegnum l\u00edkamann. \u00c9g l\u00e1 \u00e1 fj\u00f3rum f\u00f3tum og mj\u00fakta\u00f0i mig vi\u00f0 koddann \u00ed takt vi\u00f0 st\u00f3rar ruggandi hreyfingar fram og aftur, inn \u00ed barni\u00f0 og upp aftur. N\u00f3ttin kom og verkirnir komu. M\u00e9r fannst \u00e9g \u00feurfa a\u00f0 setjast \u00e1 kl\u00f3setti\u00f0 \u00feegar verkirnir skullu \u00e1, og dansa\u00f0i \u00ed s\u00edfellu \u00far r\u00faminu, fram \u00e1 ganginn, studdi mig vi\u00f0 s\u00f6mu sta\u00f0ina, settist \u00e1 kl\u00f3setti\u00f0, rugga\u00f0i m\u00e9r og dansa\u00f0i svo aftur \u00ed r\u00fami\u00f0. \u00deetta var ekki merkilegur dans fyrir auga\u00f0 en n\u00e1kv\u00e6mlega \u00fea\u00f0 sem \u00feurfti inn\u00ed a\u00f0st\u00e6\u00f0urnar. \u00c9g hl\u00fd\u00f0i l\u00edkamanum en veit l\u00edti\u00f0. Er \u00feetta f\u00e6\u00f0ing?<br \/>\nAri var n\u00e1l\u00e6gur me\u00f0 heilandi hendurnar s\u00ednar og hlj\u00f3mfagra r\u00f6ddina. Hann s\u00f6ng hjartalj\u00faf. Lagi\u00f0 sem hann samdi inn \u00ed kvi\u00f0inn \u00e1 m\u00e9r \u00e1 fer\u00f0al\u00f6gum okkar \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngunni. Hann lag\u00f0i mig \u00ed ba\u00f0. \u00c9g l\u00e1 \u00ed ba\u00f0inu og stillti punktinn minn \u00feegar \u00e9g fann ilm af \u00e1staraldin. Aldinilmurinn lei\u00f0 inn \u00ed bl\u00f3\u00f0r\u00e1sina og fyllti mig fegur\u00f0. Ilmurinn, brag\u00f0i\u00f0. \u00c9g var \u00e1stfangin og hugfangin, undirl\u00f6g\u00f0 af oxit\u00f3s\u00edni og \u00e1staraldin. \u00c9g l\u00e1 \u00ed ba\u00f0inu og vi\u00f0 heyr\u00f0um \u00feykkan kvell \u00feegar vatni\u00f0 f\u00f3r \u00ed vatni\u00f0 og uml\u00e9k mig. \u00c1fer\u00f0in \u00e1 h\u00fa\u00f0inni m\u00fdktist. \u00deetta er f\u00e6\u00f0ing.<br \/>\nAri er me\u00f0 lj\u00f3sur \u00e1 l\u00ednunni, heimaf\u00e6\u00f0ingarlj\u00f3san m\u00edn er fyrir nor\u00f0an svo fer\u00f0 \u00e1 Nor\u00f0fj\u00f6r\u00f0 er \u00f3hj\u00e1kv\u00e6mileg. Anna\u00f0 hvort keyrum vi\u00f0 sj\u00e1lf e\u00f0a f\u00f6rum \u00ed sj\u00fakrab\u00edl. \u00c9g vildi hvorugt og h\u00e9r er eina augnabliki\u00f0 \u00fear sem h\u00f6kt kom \u00e1 fl\u00e6\u00f0i\u00f0. \u00c9g vil bara f\u00e1 lj\u00f3suna til m\u00edn. \u00c1\u00f0ur en \u00e9g veit af ligg \u00e9g \u00e1 fj\u00f3rum f\u00f3tum aftur \u00ed b\u00edlnum okkar, svol\u00edti\u00f0 eins og \u00e6r a\u00f0 bera, og vi\u00f0 \u00feeysumst upp Fagradalinn. \u00c9g l\u00edt upp \u00far hr\u00ed\u00f0unum og s\u00e9 svart, \u00fea\u00f0 er lj\u00f3s fyrir endanum \u00e1 g\u00f6ngunum. Lj\u00f3si\u00f0 n\u00e1lgast, \u00fear til mjallhv\u00edt fj\u00f6llin ofbirta augun. Og \u00e9g man hva\u00f0 \u00e9g var a\u00f0 f\u00e1st vi\u00f0.<br \/>\n11.10 og lj\u00f3san tekur \u00e1 m\u00f3ti okkur \u00e1 Nor\u00f0fir\u00f0i. Mig langar \u00ed ba\u00f0, e\u00f0a jafnvel sofna augnablik. \u201c\u00de\u00fa ert me\u00f0 10 \u00ed \u00fatv\u00edkkun og kollurinn er kominn \u201csvona\u201d langt. Ef \u00fe\u00fa vilt koma \u00ed ba\u00f0 ver\u00f0um vi\u00f0 a\u00f0 dr\u00edfa okkur \u00ed \u00fea\u00f0 strax\u201d. \u00c9g vissi aldrei hva\u00f0 \u201csvona\u201d st\u00f3\u00f0 fyrir en ba\u00f0i\u00f0 var hl\u00fdtt og notalegt. \u00dearna var\u00f0 allt svo spaugilegt og skemmtilegt. Ari t\u00f3k myndir. \u00c9g flissa\u00f0i. Anda\u00f0i. Slaka\u00f0i. Naut hr\u00ed\u00f0anna, \u00fe\u00e6r voru eins og v\u00edma. A s\u00f6ng og \u00e9g slaka inn \u00ed hr\u00ed\u00f0arnar. \u201cEf \u00fe\u00fa rembist a\u00f0eins me\u00f0 \u00fe\u00e1 f\u00e6\u00f0ist barni\u00f0 \u00f6rugglega \u00ed n\u00e6stu hr\u00ed\u00f0\u201d. \u00c1 \u00e9g a\u00f0 rembast? Au\u00f0ur sag\u00f0i m\u00e9r bara a\u00f0 slaka. \u00c9g geri grindarbotns\u00e6fingar me\u00f0 n\u00e6stu hr\u00ed\u00f0. \u201cPr\u00f3fa\u00f0u a\u00f0 rembast eins og \u00fe\u00fa s\u00e9rt a\u00f0 k\u00faka.\u201d \u00d3 \u00feannig, \u00e9g rembist gegnum hr\u00ed\u00f0ina og l\u00edtill kollur gengur ni\u00f0ur f\u00e6\u00f0ingaveginn, \u00e9g rembist aftur og kroppurinn sk\u00fdst \u00fat. K\u00f3purinn syndir \u00ed fangi\u00f0 \u00e1 m\u00e9r, syngur gegnum gr\u00e1tinn og gr\u00edpur \u00ed akkerin sem hanga um h\u00e1lsinn \u00e1 m\u00e9r.<br \/>\n\u00c9g held honum og Ari heldur okkur. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring. Eftir d\u00e1g\u00f3\u00f0a samverustund veit \u00e9g a\u00f0 k\u00f3purinn minn er drengur, f\u00e6ddur kl 12.00 \u00e1 h\u00e1degi \u00feegar s\u00f3lin er h\u00e6st \u00e1 lofti. Vori\u00f0 kalda \u00feegar l\u00f6mbin f\u00e6ddust \u00ed hr\u00ed\u00f0arbyl.<br \/>\nGengin um 30 vikur dvaldi \u00e9g \u00ed Reykjav\u00edk \u00ed t\u00e6pan m\u00e1nu\u00f0 og ramba\u00f0i \u00fe\u00e1 \u00e1 Au\u00f0i. \u00dea\u00f0 var gj\u00f6f. \u00c6fingar og \u00f6ndun eru eitt, en skilningur, n\u00e6mni og traust er anna\u00f0 og meira. Eftir fyrsta t\u00edmann spur\u00f0i Au\u00f0ur: \u201cErtu dansari?\u201d en \u00e9g er ekki dansari, \u00e9g hlusta bara \u00e1 l\u00edkamann. Alla me\u00f0g\u00f6nguna hafa l\u00edkaminn og inns\u00e6i\u00f0 haft stj\u00f3rnina og \u00e9g fylgi me\u00f0 \u00ed au\u00f0m\u00fdkt. Kvenl\u00edkami \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu er n\u00e6mur og vi\u00f0kv\u00e6mur dansari. Og \u00fea\u00f0 er s\u00e1lin l\u00edka. Og me\u00f0gangan m\u00edn er l\u00e6rd\u00f3msferli um a\u00f0 bj\u00f3\u00f0a s\u00e1rsaukann velkominn, taka vi\u00f0, s\u00e6tta vi\u00f0. Leyfa tilfinningum og hugsunum a\u00f0 l\u00ed\u00f0a gegnum okkur svo \u00fe\u00e6r komist \u00fat, reynsla er mold. Engin mold; ekkert l\u00f3tus.<br \/>\nHeil\u00f6g messa<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n\u00dea\u00f0 var annasamt vor. \u00c9g kl\u00e1ra\u00f0i verkefnin m\u00edn og fer\u00f0a\u00f0ist vestur, su\u00f0ur, austur og \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 vera vi\u00f0b\u00fain \u00ed \u00feetta skipti\u00f0, ekki undirb\u00fain en vi\u00f0b\u00fain. \u00c9g r\u00e6kta\u00f0i bl\u00f3m. Umpotta\u00f0i, v\u00f6kva\u00f0i, elska\u00f0i bl\u00f3min og \u00feau elsku\u00f0u a\u00f0 vaxa me\u00f0 m\u00e9r. \u00c1 kv\u00f6ldin f\u00e9kk \u00e9g \u00edtreka\u00f0 bo\u00f0 um f\u00e6\u00f0ingarupphaf en alltaf gekk \u00fea\u00f0 til baka. Eftir \u00fev\u00ed sem vi\u00f0 bi\u00f0um n\u00e1lga\u00f0ist m\u00f6guleikinn \u00e1 a\u00f0 heimaf\u00e6\u00f0ingarlj\u00f3san g\u00e6ti veri\u00f0 me\u00f0 okkur \u00ed \u00feetta skipti\u00f0. H\u00fan var \u00ed \u00fatl\u00f6ndum. En h\u00fan kom til landsins og h\u00fan kom austur og barni\u00f0 enn \u00f3f\u00e6tt. Vi\u00f0 fengum skilabo\u00f0 fr\u00e1 henni \u00e1 \u00feri\u00f0judagskv\u00f6ldi um a\u00f0 allt v\u00e6ri tilb\u00fai\u00f0, \u201cog sofi\u00f0 r\u00f3tt\u201d sag\u00f0i h\u00fan. Vi\u00f0 A vorum eitthva\u00f0 ekki samstillt um kv\u00f6ldi\u00f0 og \u00e9g f\u00f3r \u00ed ba\u00f0. Me\u00f0 granatepli. \u00c9g fyllti ba\u00f0herbergi\u00f0 gufu, spila\u00f0i t\u00f3nverki\u00f0 sem systir m\u00edn samdi um samband okkar vi\u00f0 f\u00f6\u00f0ur okkar sem er farinn. Og \u00e9g kroppa\u00f0i berin \u00far granateplinu og \u00feau f\u00e9llu \u00ed \u00fer\u00edhyrningsformi\u00f0 milli brj\u00f3stanna og h\u00e6\u00f0arinnar sem umvefur barni\u00f0 okkar. \u00deannig l\u00e1 \u00e9g, anda\u00f0i eins og hvalur og vinga\u00f0ist vi\u00f0 heiminn og heimili\u00f0.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nKlukkan \u00ferj\u00fa vakna \u00e9g. Sofna og vakna, sofna og vakna. 3.20. \u00c9g sendi sms til lj\u00f3sunnar og m\u00f6mmu en veit ekki hvort \u00feetta er kalli\u00f0, e\u00f0a kalli\u00f0 \u00falfur-\u00falfur. Upp\u00far h\u00e1lf fj\u00f6gur f\u00f6rum vi\u00f0 hj\u00f3nin \u00e1 stj\u00e1, \u00e1rsgamall drengurinn okkar sefur inni hj\u00e1 okkur. Tengdam\u00f3\u00f0ir og n\u00edu \u00e1ra stj\u00fapsonur inn\u00ed \u00f6\u00f0ru herbergi. A stekkur \u00ed verkin af milli umhyggju; bl\u00e1sa upp laugina, tengja sl\u00f6nguna, setja pl\u00f6tu \u00e1 f\u00f3ninn. Mamma f\u00e6r skilabo\u00f0 um a\u00f0 undirb\u00faa komu tengd\u00f3 og str\u00e1kanna til s\u00edn. \u201cSvo ver\u00f0ur allt bara eins og um var r\u00e6tt.\u201d Lj\u00f3san \u00e1 l\u00ednunni, lj\u00f3san \u00e1 lei\u00f0inni. \u00c9g get ekki be\u00f0i\u00f0. A l\u00e6tur renna \u00ed ba\u00f0 og m\u00e9r liggur svo \u00e1 a\u00f0 \u00e9g legst \u00ed t\u00f3mt ba\u00f0i\u00f0. \u00dea\u00f0 fyllist h\u00e6gt. A veit a\u00f0 \u00e9g er \u00ed f\u00e6\u00f0ingu, \u00fev\u00ed hann \u00feekkir strauminn fr\u00e1 \u00fev\u00ed \u00ed fyrra. Hann veit \u00fea\u00f0, en \u00e9g er l\u00f6ngu farin \u00e1 annan sta\u00f0 svo dj\u00fapt inn\u00ed m\u00e9r. M\u00e9r finnst hlutirnir ver\u00f0a a\u00f0 ganga hra\u00f0ar fyrir sig; tala\u00f0u hra\u00f0ar, seg\u00f0u henni a\u00f0 koma flj\u00f3tt, fylltu laugina hra\u00f0ar. En \u00e9g n\u00e6 m\u00e9r ekki \u00fat\u00far h\u00e6gri \u00feungri v\u00edmunni og byrja a\u00f0 kyrja. R\u00f6ddin fer\u00f0ast ni\u00f0ur raddb\u00f6ndin, dj\u00fapt ofan\u00ed kvi\u00f0inn og ni\u00f0ur \u00ed mj\u00f6\u00f0m og \u00fer\u00fdstist upp aftur af miklum krafti. \u00c9g syng og l\u00edkaminn syngur \u00ferj\u00e1r hr\u00ed\u00f0ar. \u00c9g stend upp og l\u00edt \u00ed spegilinn. \u00c9g hef aldrei s\u00e9\u00f0 andliti\u00f0 \u00e1 m\u00e9r svona slakt. \u00c9g er \u00ed algj\u00f6rri v\u00edmu og rugga mj\u00f6\u00f0munum til. Ma\u00f0urinn minn kemur \u00ed g\u00e6ttina \u00e1 ba\u00f0herberginu me\u00f0 gar\u00f0sl\u00f6ngu \u00ed hendinni. \u00cd \u00fev\u00ed augnabliki er eins og l\u00edkaminn hrynji inn\u00ed m\u00e9r, fr\u00e1 brj\u00f3sti og ni\u00f0ur f\u00e6\u00f0ingarveginn. Vatni\u00f0 smallast \u00ed g\u00f3lfi\u00f0 og mj\u00fakt fitugt barnsh\u00e1ri\u00f0 liggur \u00ed l\u00f3fanum \u00e1 m\u00e9r. \u201c\u00deetta ver\u00f0um bara \u00e9g og \u00fe\u00fa elskan\u201d segi \u00e9g og ba\u00f0herbergi\u00f0 breytist \u00ed sk\u00f3garbotn. Hann er rakur og hl\u00fdr og lyktar af frj\u00f3semi. \u00c9g stj\u00f3rna ekki lengur. L\u00edkaminn tekur vi\u00f0 og lei\u00f0beinir af \u00e1r\u00e6\u00f0ni og elsku. \u00c9g st\u00edg gleytt spor, l\u00e6kka mja\u00f0mirnar, sty\u00f0 mig vi\u00f0 gamlan fallinn trj\u00e1bol. Handleggirnir taka d\u00fdfuna me\u00f0 mj\u00f6\u00f0munum, gr\u00edpa st\u00falkubarni\u00f0 og renna \u00fev\u00ed upp\u00ed fangi\u00f0 \u00e1 m\u00e9r. A fangar okkur. \u00dearna erum vi\u00f0 eitt augnablik, eina eil\u00edf\u00f0. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nTrj\u00e1bolirnir teygja sig upp\u00ed himininn, s\u00f3largl\u00e6ta sk\u00edn \u00e1 nefbroddinn. St\u00falkan gr\u00e6tur l\u00edfs\u00f6skrinu, \u00e9g flissa. Lj\u00f3san er \u00e1 l\u00ednunni og A leitar \u00ed r\u00f3legheitum a\u00f0 hreinni sk\u00f3reim til a\u00f0 binda fyrir strenginn. Allt er svo lj\u00faft og svo fyndi\u00f0. J\u00e1 var \u00fea\u00f0 svona, svona sem h\u00fan \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 hafa \u00feetta? Tengd\u00f3 birtist. H\u00fan er \u00ed uppn\u00e1mi. En til hvers? H\u00fan h\u00e1lf skammast s\u00edn og her\u00f0ir sig upp. Vi\u00f0 heyrum kall innan \u00far herbergi og h\u00fan s\u00e6kir litla drenginn okkar sem gle\u00f0st svo innilega a\u00f0 finna systur s\u00edna \u00ed fanginu \u00e1 m\u00e9r. Mamma kemur og stj\u00fapsonurinn skr\u00ed\u00f0ur fram\u00far, og allir hringast um undri\u00f0 \u00e1 ba\u00f0g\u00f3lfinu. Elsku lj\u00f3san okkar, sem leiddi okkur gegnum \u00feetta allt af svo mikilli al\u00fa\u00f0 a\u00f0 enginn \u00feurfti neinu a\u00f0 kv\u00ed\u00f0a, h\u00fan kemur \u00ed koti\u00f0 og blessar allt me\u00f0 heitum h\u00f6ndunum.\u00a0<br \/>\n&nbsp;<br \/>\nMj\u00faki eiturgr\u00e6ni mosinn sem \u00e9g ligg \u00e1 er uppbl\u00e1sinn plastk\u00fatur sem l\u00edkist dekki. Sonur minn lemur mig \u00ed hausinn me\u00f0 gar\u00f0sl\u00f6ngu. H\u00e1lfuppbl\u00e1sin f\u00e6\u00f0ingarlaug er eins og illa ger\u00f0ur hlutur \u00e1 stofug\u00f3lfinu. \u00dea\u00f0 er fylgja \u00e1 eldh\u00fasbor\u00f0inu. Og st\u00falkubarni\u00f0 okkar er f\u00e6tt, \u00e1 Margr\u00e9tarmessu. Messu Margr\u00e9tar \u00feeirrar sem var d\u00fdr\u00f0lingur kvenna \u00ed barnsnau\u00f0. Vi\u00f0 sofnum inn\u00ed r\u00edsandi tungl og vi\u00f0 v\u00f6knum inn\u00ed h\u00e1sumar. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring.<br \/>\n&nbsp;<br \/>\n\u00cd anna\u00f0 skipti f\u00e9kk \u00e9g t\u00e6kif\u00e6ri til a\u00f0 hitta Au\u00f0i \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu. H\u00fan horf\u00f0i st\u00edft og hl\u00fdtt \u00e1 mig og sag\u00f0i: \u201cErtu a\u00f0 hugsa um heimaf\u00e6\u00f0ingu?\u201d. H\u00fan vissi a\u00f0 \u00e9g vissi a\u00f0 l\u00edkaminn minn vissi a\u00f0 \u00feetta myndi vera einhvernveginn svona. Kvenl\u00edkami \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu er n\u00e6mur og vi\u00f0kv\u00e6mur dansari. Og \u00fea\u00f0 er s\u00e1lin l\u00edka. Og me\u00f0gangan m\u00edn er l\u00e6rd\u00f3msferli um a\u00f0 bj\u00f3\u00f0a s\u00e1rsaukann velkominn, taka vi\u00f0, s\u00e6tta vi\u00f0. Leyfa tilfinningum og hugsunum a\u00f0 l\u00ed\u00f0a gegnum okkur svo \u00fe\u00e6r komist \u00fat, reynsla er mold. Engin mold; ekkert l\u00f3tus.<br \/>\nKarna Sigur\u00f0ard\u00f3ttir.<\/p><\/div>\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_divider et_pb_divider_1 et_pb_divider_position_ et_pb_space\"><div class=\"et_pb_divider_internal\"><\/div><\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_section et_pb_section_1 homepage-banner kundalini-banner et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_1 et_pb_equal_columns et_pb_gutters1\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_2_3 et_pb_column_1 ds-vertical-align  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et_pb_column_empty\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_column et_pb_column_1_3 et_pb_column_2 ds-vertical-align  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_text et_pb_text_1  et_pb_text_align_left et_pb_bg_layout_light\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_text_inner\">\u201e\u00dea\u00f0 er me\u00f0f\u00e6tt tilkall hverrar manneskju a\u00f0 vera hraust, helg og hamingjus\u00f6m\u201c<br \/>\n&nbsp;<\/p>\n<p>\u2013 Yogi Bhajan.<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_section et_pb_section_2 et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_2\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_4_4 et_pb_column_3  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_image et_pb_image_0\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<span class=\"et_pb_image_wrap \"><img decoding=\"async\" width=\"708\" height=\"33\" src=\"https:\/\/www.jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12.png\" alt=\"\" title=\"mobile-divider\" srcset=\"https:\/\/www.jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12.png 708w, https:\/\/www.jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12-480x22.png 480w\" sizes=\"(min-width: 0px) and (max-width: 480px) 480px, (min-width: 481px) 708px, 100vw\" class=\"wp-image-94\" \/><\/span>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><\/p>\n"],"_et_pb_truncate_post_date":["2026-01-02 17:37:20","2026-01-02 17:37:20"],"_et_pb_old_content":["",""],"_et_pb_built_for_post_type":["page","page"],"_et_pb_ab_subjects":["",""],"_et_pb_enable_shortcode_tracking":["",""],"_et_pb_ab_current_shortcode":["[et_pb_split_track id=\"243229\" \/]","[et_pb_split_track id=\"243229\" \/]"],"_et_pb_custom_css":["",""],"_et_pb_gutter_width":["3","3"],"_global_colors_info":["{}","{}"],"_et_builder_version":["VB|Divi|4.9.2","VB|Divi|4.9.2"],"_et_pb_show_page_creation":["off","off"],"_thumbnail_id":["244102","244102"],"_wp_old_date":["2025-01-06","2025-01-06"],"_wp_old_slug":["faedingarsaga-lilju-til-audar-2","heimafaeding-faedingarsaga-2","faedingarsaga-lilju-til-audar-2","heimafaeding-faedingarsaga-2"],"_oembed_652683e2b3a4bcdbb4dc286bb7baaa32":["{{unknown}}","{{unknown}}"],"_oembed_55c761f5bf7d771f11752e889a307d39":["{{unknown}}","{{unknown}}"],"_et_builder_dynamic_assets_loading_attr_threshold":["6","6"],"_jogasetrid_divi_backup":["<div class=\"et_pb_section et_pb_section_309 custom-post-build et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_307\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_4_4 et_pb_column_395  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_post_title et_pb_post_title_104 et_pb_bg_layout_light  et_pb_text_align_left\"   >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_title_container\">\n\t\t\t\t\t<h1 class=\"entry-title\">\u00c1 h\u00e1-degi<\/h1>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_divider et_pb_divider_152 et_pb_divider_position_ et_pb_space\"><div class=\"et_pb_divider_internal\"><\/div><\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_text et_pb_text_367  et_pb_text_align_left et_pb_bg_layout_light\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_text_inner\"><div class=\"\">\n<div class=\"\">\n<div class=\"xdj266r x11i5rnm xat24cr x1mh8g0r x1vvkbs\">\n<p>\u00c9g man ekki til \u00feess a\u00f0 hafa veri\u00f0 lengur en \u00ferj\u00e1r vikur \u00e1 einum sta\u00f0 alla me\u00f0g\u00f6nguna. Vi\u00f0 fl\u00e6ktumst hinga\u00f0 og \u00feanga\u00f0, austur og vestur, settum upp s\u00fdningu \u00ed London, fer\u00f0u\u00f0umst um Su\u00f0ur Amer\u00edku og f\u00f6gnu\u00f0um n\u00fdju \u00e1ri \u00ed New York. \u00c9g kl\u00e1ra\u00f0i s\u00ed\u00f0ustu t\u00f6rnina \u00ed vinnunni tveimur vikum fyrir settan dag og bei\u00f0 eftir n\u00e6sta fulla tungli. \u00dea\u00f0 var fimmtudagur, sumardagurinn fyrsti, \u00e9g veifa fir\u00f0inum \u00ed hr\u00ed\u00f0arbyl og vi\u00f0 Arnaldur keyrum saman heim til m\u00f3\u00f0ur minnar \u00e1 Egilsst\u00f6\u00f0um.<\/p>\n<p>Frj\u00f3vgandi kynl\u00edf \u00e1 f\u00f6studagsmorgni kom ferlinu af sta\u00f0. \u00dea\u00f0 var vorhret og til st\u00f3\u00f0 a\u00f0 keyra \u00e1 Sey\u00f0isfj\u00f6r\u00f0, en ynjan \u00ed m\u00e9r skynja\u00f0i a\u00f0 \u00ed dag v\u00e6ri of mikil \u00e1h\u00e6tta a\u00f0 l\u00e6sast hinummegin hei\u00f0ar. Um kv\u00f6ldver\u00f0arleyti kalla\u00f0i l\u00edkaminn \u00e1 a\u00f0 leggjast. Og \u00e9g hl\u00fdddi og f\u00f3l l\u00edkamanum verki\u00f0 \u00ed trausti og \u00e6\u00f0ruleysi. Mi\u00f0n\u00e6tti\u00f0 n\u00e1lga\u00f0ist og \u00f3reglulegir verkir li\u00f0u eins og \u00f6ldur gegnum l\u00edkamann. \u00c9g l\u00e1 \u00e1 fj\u00f3rum f\u00f3tum og mj\u00fakta\u00f0i mig vi\u00f0 koddann \u00ed takt vi\u00f0 st\u00f3rar ruggandi hreyfingar fram og aftur, inn \u00ed barni\u00f0 og upp aftur. N\u00f3ttin kom og verkirnir komu. M\u00e9r fannst \u00e9g \u00feurfa a\u00f0 setjast \u00e1 kl\u00f3setti\u00f0 \u00feegar verkirnir skullu \u00e1, og dansa\u00f0i \u00ed s\u00edfellu \u00far r\u00faminu, fram \u00e1 ganginn, studdi mig vi\u00f0 s\u00f6mu sta\u00f0ina, settist \u00e1 kl\u00f3setti\u00f0, rugga\u00f0i m\u00e9r og dansa\u00f0i svo aftur \u00ed r\u00fami\u00f0. \u00deetta var ekki merkilegur dans fyrir auga\u00f0 en n\u00e1kv\u00e6mlega \u00fea\u00f0 sem \u00feurfti inn\u00ed a\u00f0st\u00e6\u00f0urnar. \u00c9g hl\u00fd\u00f0i l\u00edkamanum en veit l\u00edti\u00f0. Er \u00feetta f\u00e6\u00f0ing?<\/p>\n<p>Ari var n\u00e1l\u00e6gur me\u00f0 heilandi hendurnar s\u00ednar og hlj\u00f3mfagra r\u00f6ddina. Hann s\u00f6ng hjartalj\u00faf. Lagi\u00f0 sem hann samdi inn \u00ed kvi\u00f0inn \u00e1 m\u00e9r \u00e1 fer\u00f0al\u00f6gum okkar \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngunni. Hann lag\u00f0i mig \u00ed ba\u00f0. \u00c9g l\u00e1 \u00ed ba\u00f0inu og stillti punktinn minn \u00feegar \u00e9g fann ilm af \u00e1staraldin. Aldinilmurinn lei\u00f0 inn \u00ed bl\u00f3\u00f0r\u00e1sina og fyllti mig fegur\u00f0. Ilmurinn, brag\u00f0i\u00f0. \u00c9g var \u00e1stfangin og hugfangin, undirl\u00f6g\u00f0 af oxit\u00f3s\u00edni og \u00e1staraldin. \u00c9g l\u00e1 \u00ed ba\u00f0inu og vi\u00f0 heyr\u00f0um \u00feykkan kvell \u00feegar vatni\u00f0 f\u00f3r \u00ed vatni\u00f0 og uml\u00e9k mig. \u00c1fer\u00f0in \u00e1 h\u00fa\u00f0inni m\u00fdktist. \u00deetta er f\u00e6\u00f0ing.<\/p>\n<p>Ari er me\u00f0 lj\u00f3sur \u00e1 l\u00ednunni, heimaf\u00e6\u00f0ingarlj\u00f3san m\u00edn er fyrir nor\u00f0an svo fer\u00f0 \u00e1 Nor\u00f0fj\u00f6r\u00f0 er \u00f3hj\u00e1kv\u00e6mileg. Anna\u00f0 hvort keyrum vi\u00f0 sj\u00e1lf e\u00f0a f\u00f6rum \u00ed sj\u00fakrab\u00edl. \u00c9g vildi hvorugt og h\u00e9r er eina augnabliki\u00f0 \u00fear sem h\u00f6kt kom \u00e1 fl\u00e6\u00f0i\u00f0. \u00c9g vil bara f\u00e1 lj\u00f3suna til m\u00edn. \u00c1\u00f0ur en \u00e9g veit af ligg \u00e9g \u00e1 fj\u00f3rum f\u00f3tum aftur \u00ed b\u00edlnum okkar, svol\u00edti\u00f0 eins og \u00e6r a\u00f0 bera, og vi\u00f0 \u00feeysumst upp Fagradalinn. \u00c9g l\u00edt upp \u00far hr\u00ed\u00f0unum og s\u00e9 svart, \u00fea\u00f0 er lj\u00f3s fyrir endanum \u00e1 g\u00f6ngunum. Lj\u00f3si\u00f0 n\u00e1lgast, \u00fear til mjallhv\u00edt fj\u00f6llin ofbirta augun. Og \u00e9g man hva\u00f0 \u00e9g var a\u00f0 f\u00e1st vi\u00f0.<\/p>\n<p>11.10 og lj\u00f3san tekur \u00e1 m\u00f3ti okkur \u00e1 Nor\u00f0fir\u00f0i. Mig langar \u00ed ba\u00f0, e\u00f0a jafnvel sofna augnablik. \u201c\u00de\u00fa ert me\u00f0 10 \u00ed \u00fatv\u00edkkun og kollurinn er kominn \u201csvona\u201d langt. Ef \u00fe\u00fa vilt koma \u00ed ba\u00f0 ver\u00f0um vi\u00f0 a\u00f0 dr\u00edfa okkur \u00ed \u00fea\u00f0 strax\u201d. \u00c9g vissi aldrei hva\u00f0 \u201csvona\u201d st\u00f3\u00f0 fyrir en ba\u00f0i\u00f0 var hl\u00fdtt og notalegt. \u00dearna var\u00f0 allt svo spaugilegt og skemmtilegt. Ari t\u00f3k myndir. \u00c9g flissa\u00f0i. Anda\u00f0i. Slaka\u00f0i. Naut hr\u00ed\u00f0anna, \u00fe\u00e6r voru eins og v\u00edma. A s\u00f6ng og \u00e9g slaka inn \u00ed hr\u00ed\u00f0arnar. \u201cEf \u00fe\u00fa rembist a\u00f0eins me\u00f0 \u00fe\u00e1 f\u00e6\u00f0ist barni\u00f0 \u00f6rugglega \u00ed n\u00e6stu hr\u00ed\u00f0\u201d. \u00c1 \u00e9g a\u00f0 rembast? Au\u00f0ur sag\u00f0i m\u00e9r bara a\u00f0 slaka. \u00c9g geri grindarbotns\u00e6fingar me\u00f0 n\u00e6stu hr\u00ed\u00f0. \u201cPr\u00f3fa\u00f0u a\u00f0 rembast eins og \u00fe\u00fa s\u00e9rt a\u00f0 k\u00faka.\u201d \u00d3 \u00feannig, \u00e9g rembist gegnum hr\u00ed\u00f0ina og l\u00edtill kollur gengur ni\u00f0ur f\u00e6\u00f0ingaveginn, \u00e9g rembist aftur og kroppurinn sk\u00fdst \u00fat. K\u00f3purinn syndir \u00ed fangi\u00f0 \u00e1 m\u00e9r, syngur gegnum gr\u00e1tinn og gr\u00edpur \u00ed akkerin sem hanga um h\u00e1lsinn \u00e1 m\u00e9r.<\/p>\n<p>\u00c9g held honum og Ari heldur okkur. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring. Eftir d\u00e1g\u00f3\u00f0a samverustund veit \u00e9g a\u00f0 k\u00f3purinn minn er drengur, f\u00e6ddur kl 12.00 \u00e1 h\u00e1degi \u00feegar s\u00f3lin er h\u00e6st \u00e1 lofti. Vori\u00f0 kalda \u00feegar l\u00f6mbin f\u00e6ddust \u00ed hr\u00ed\u00f0arbyl.<\/p>\n<p>Gengin um 30 vikur dvaldi \u00e9g \u00ed Reykjav\u00edk \u00ed t\u00e6pan m\u00e1nu\u00f0 og ramba\u00f0i \u00fe\u00e1 \u00e1 Au\u00f0i. \u00dea\u00f0 var gj\u00f6f. \u00c6fingar og \u00f6ndun eru eitt, en skilningur, n\u00e6mni og traust er anna\u00f0 og meira. Eftir fyrsta t\u00edmann spur\u00f0i Au\u00f0ur: \u201cErtu dansari?\u201d en \u00e9g er ekki dansari, \u00e9g hlusta bara \u00e1 l\u00edkamann. Alla me\u00f0g\u00f6nguna hafa l\u00edkaminn og inns\u00e6i\u00f0 haft stj\u00f3rnina og \u00e9g fylgi me\u00f0 \u00ed au\u00f0m\u00fdkt. Kvenl\u00edkami \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu er n\u00e6mur og vi\u00f0kv\u00e6mur dansari. Og \u00fea\u00f0 er s\u00e1lin l\u00edka. Og me\u00f0gangan m\u00edn er l\u00e6rd\u00f3msferli um a\u00f0 bj\u00f3\u00f0a s\u00e1rsaukann velkominn, taka vi\u00f0, s\u00e6tta vi\u00f0. Leyfa tilfinningum og hugsunum a\u00f0 l\u00ed\u00f0a gegnum okkur svo \u00fe\u00e6r komist \u00fat, reynsla er mold. Engin mold; ekkert l\u00f3tus.<\/p>\n<p><strong>Heil\u00f6g messa<\/strong><\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>\u00dea\u00f0 var annasamt vor. \u00c9g kl\u00e1ra\u00f0i verkefnin m\u00edn og fer\u00f0a\u00f0ist vestur, su\u00f0ur, austur og \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 vera vi\u00f0b\u00fain \u00ed \u00feetta skipti\u00f0, ekki undirb\u00fain en vi\u00f0b\u00fain. \u00c9g r\u00e6kta\u00f0i bl\u00f3m. Umpotta\u00f0i, v\u00f6kva\u00f0i, elska\u00f0i bl\u00f3min og \u00feau elsku\u00f0u a\u00f0 vaxa me\u00f0 m\u00e9r. \u00c1 kv\u00f6ldin f\u00e9kk \u00e9g \u00edtreka\u00f0 bo\u00f0 um f\u00e6\u00f0ingarupphaf en alltaf gekk \u00fea\u00f0 til baka. Eftir \u00fev\u00ed sem vi\u00f0 bi\u00f0um n\u00e1lga\u00f0ist m\u00f6guleikinn \u00e1 a\u00f0 heimaf\u00e6\u00f0ingarlj\u00f3san g\u00e6ti veri\u00f0 me\u00f0 okkur \u00ed \u00feetta skipti\u00f0. H\u00fan var \u00ed \u00fatl\u00f6ndum. En h\u00fan kom til landsins og h\u00fan kom austur og barni\u00f0 enn \u00f3f\u00e6tt. Vi\u00f0 fengum skilabo\u00f0 fr\u00e1 henni \u00e1 \u00feri\u00f0judagskv\u00f6ldi um a\u00f0 allt v\u00e6ri tilb\u00fai\u00f0, \u201cog sofi\u00f0 r\u00f3tt\u201d sag\u00f0i h\u00fan. Vi\u00f0 A vorum eitthva\u00f0 ekki samstillt um kv\u00f6ldi\u00f0 og \u00e9g f\u00f3r \u00ed ba\u00f0. Me\u00f0 granatepli. \u00c9g fyllti ba\u00f0herbergi\u00f0 gufu, spila\u00f0i t\u00f3nverki\u00f0 sem systir m\u00edn samdi um samband okkar vi\u00f0 f\u00f6\u00f0ur okkar sem er farinn. Og \u00e9g kroppa\u00f0i berin \u00far granateplinu og \u00feau f\u00e9llu \u00ed \u00fer\u00edhyrningsformi\u00f0 milli brj\u00f3stanna og h\u00e6\u00f0arinnar sem umvefur barni\u00f0 okkar. \u00deannig l\u00e1 \u00e9g, anda\u00f0i eins og hvalur og vinga\u00f0ist vi\u00f0 heiminn og heimili\u00f0.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Klukkan \u00ferj\u00fa vakna \u00e9g. Sofna og vakna, sofna og vakna. 3.20. \u00c9g sendi sms til lj\u00f3sunnar og m\u00f6mmu en veit ekki hvort \u00feetta er kalli\u00f0, e\u00f0a kalli\u00f0 \u00falfur-\u00falfur. Upp\u00far h\u00e1lf fj\u00f6gur f\u00f6rum vi\u00f0 hj\u00f3nin \u00e1 stj\u00e1, \u00e1rsgamall drengurinn okkar sefur inni hj\u00e1 okkur. Tengdam\u00f3\u00f0ir og n\u00edu \u00e1ra stj\u00fapsonur inn\u00ed \u00f6\u00f0ru herbergi. A stekkur \u00ed verkin af milli umhyggju; bl\u00e1sa upp laugina, tengja sl\u00f6nguna, setja pl\u00f6tu \u00e1 f\u00f3ninn. Mamma f\u00e6r skilabo\u00f0 um a\u00f0 undirb\u00faa komu tengd\u00f3 og str\u00e1kanna til s\u00edn. \u201cSvo ver\u00f0ur allt bara eins og um var r\u00e6tt.\u201d Lj\u00f3san \u00e1 l\u00ednunni, lj\u00f3san \u00e1 lei\u00f0inni. \u00c9g get ekki be\u00f0i\u00f0. A l\u00e6tur renna \u00ed ba\u00f0 og m\u00e9r liggur svo \u00e1 a\u00f0 \u00e9g legst \u00ed t\u00f3mt ba\u00f0i\u00f0. \u00dea\u00f0 fyllist h\u00e6gt. A veit a\u00f0 \u00e9g er \u00ed f\u00e6\u00f0ingu, \u00fev\u00ed hann \u00feekkir strauminn fr\u00e1 \u00fev\u00ed \u00ed fyrra. Hann veit \u00fea\u00f0, en \u00e9g er l\u00f6ngu farin \u00e1 annan sta\u00f0 svo dj\u00fapt inn\u00ed m\u00e9r. M\u00e9r finnst hlutirnir ver\u00f0a a\u00f0 ganga hra\u00f0ar fyrir sig; tala\u00f0u hra\u00f0ar, seg\u00f0u henni a\u00f0 koma flj\u00f3tt, fylltu laugina hra\u00f0ar. En \u00e9g n\u00e6 m\u00e9r ekki \u00fat\u00far h\u00e6gri \u00feungri v\u00edmunni og byrja a\u00f0 kyrja. R\u00f6ddin fer\u00f0ast ni\u00f0ur raddb\u00f6ndin, dj\u00fapt ofan\u00ed kvi\u00f0inn og ni\u00f0ur \u00ed mj\u00f6\u00f0m og \u00fer\u00fdstist upp aftur af miklum krafti. \u00c9g syng og l\u00edkaminn syngur \u00ferj\u00e1r hr\u00ed\u00f0ar. \u00c9g stend upp og l\u00edt \u00ed spegilinn. \u00c9g hef aldrei s\u00e9\u00f0 andliti\u00f0 \u00e1 m\u00e9r svona slakt. \u00c9g er \u00ed algj\u00f6rri v\u00edmu og rugga mj\u00f6\u00f0munum til. Ma\u00f0urinn minn kemur \u00ed g\u00e6ttina \u00e1 ba\u00f0herberginu me\u00f0 gar\u00f0sl\u00f6ngu \u00ed hendinni. \u00cd \u00fev\u00ed augnabliki er eins og l\u00edkaminn hrynji inn\u00ed m\u00e9r, fr\u00e1 brj\u00f3sti og ni\u00f0ur f\u00e6\u00f0ingarveginn. Vatni\u00f0 smallast \u00ed g\u00f3lfi\u00f0 og mj\u00fakt fitugt barnsh\u00e1ri\u00f0 liggur \u00ed l\u00f3fanum \u00e1 m\u00e9r. \u201c\u00deetta ver\u00f0um bara \u00e9g og \u00fe\u00fa elskan\u201d segi \u00e9g og ba\u00f0herbergi\u00f0 breytist \u00ed sk\u00f3garbotn. Hann er rakur og hl\u00fdr og lyktar af frj\u00f3semi. \u00c9g stj\u00f3rna ekki lengur. L\u00edkaminn tekur vi\u00f0 og lei\u00f0beinir af \u00e1r\u00e6\u00f0ni og elsku. \u00c9g st\u00edg gleytt spor, l\u00e6kka mja\u00f0mirnar, sty\u00f0 mig vi\u00f0 gamlan fallinn trj\u00e1bol. Handleggirnir taka d\u00fdfuna me\u00f0 mj\u00f6\u00f0munum, gr\u00edpa st\u00falkubarni\u00f0 og renna \u00fev\u00ed upp\u00ed fangi\u00f0 \u00e1 m\u00e9r. A fangar okkur. \u00dearna erum vi\u00f0 eitt augnablik, eina eil\u00edf\u00f0. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Trj\u00e1bolirnir teygja sig upp\u00ed himininn, s\u00f3largl\u00e6ta sk\u00edn \u00e1 nefbroddinn. St\u00falkan gr\u00e6tur l\u00edfs\u00f6skrinu, \u00e9g flissa. Lj\u00f3san er \u00e1 l\u00ednunni og A leitar \u00ed r\u00f3legheitum a\u00f0 hreinni sk\u00f3reim til a\u00f0 binda fyrir strenginn. Allt er svo lj\u00faft og svo fyndi\u00f0. J\u00e1 var \u00fea\u00f0 svona, svona sem h\u00fan \u00e6tla\u00f0i a\u00f0 hafa \u00feetta? Tengd\u00f3 birtist. H\u00fan er \u00ed uppn\u00e1mi. En til hvers? H\u00fan h\u00e1lf skammast s\u00edn og her\u00f0ir sig upp. Vi\u00f0 heyrum kall innan \u00far herbergi og h\u00fan s\u00e6kir litla drenginn okkar sem gle\u00f0st svo innilega a\u00f0 finna systur s\u00edna \u00ed fanginu \u00e1 m\u00e9r. Mamma kemur og stj\u00fapsonurinn skr\u00ed\u00f0ur fram\u00far, og allir hringast um undri\u00f0 \u00e1 ba\u00f0g\u00f3lfinu. Elsku lj\u00f3san okkar, sem leiddi okkur gegnum \u00feetta allt af svo mikilli al\u00fa\u00f0 a\u00f0 enginn \u00feurfti neinu a\u00f0 kv\u00ed\u00f0a, h\u00fan kemur \u00ed koti\u00f0 og blessar allt me\u00f0 heitum h\u00f6ndunum.\u00a0<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>Mj\u00faki eiturgr\u00e6ni mosinn sem \u00e9g ligg \u00e1 er uppbl\u00e1sinn plastk\u00fatur sem l\u00edkist dekki. Sonur minn lemur mig \u00ed hausinn me\u00f0 gar\u00f0sl\u00f6ngu. H\u00e1lfuppbl\u00e1sin f\u00e6\u00f0ingarlaug er eins og illa ger\u00f0ur hlutur \u00e1 stofug\u00f3lfinu. \u00dea\u00f0 er fylgja \u00e1 eldh\u00fasbor\u00f0inu. Og st\u00falkubarni\u00f0 okkar er f\u00e6tt, \u00e1 Margr\u00e9tarmessu. Messu Margr\u00e9tar \u00feeirrar sem var d\u00fdr\u00f0lingur kvenna \u00ed barnsnau\u00f0. Vi\u00f0 sofnum inn\u00ed r\u00edsandi tungl og vi\u00f0 v\u00f6knum inn\u00ed h\u00e1sumar. Hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring inn\u00ed hring.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>\u00cd anna\u00f0 skipti f\u00e9kk \u00e9g t\u00e6kif\u00e6ri til a\u00f0 hitta Au\u00f0i \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu. H\u00fan horf\u00f0i st\u00edft og hl\u00fdtt \u00e1 mig og sag\u00f0i: \u201cErtu a\u00f0 hugsa um heimaf\u00e6\u00f0ingu?\u201d. H\u00fan vissi a\u00f0 \u00e9g vissi a\u00f0 l\u00edkaminn minn vissi a\u00f0 \u00feetta myndi vera einhvernveginn svona. Kvenl\u00edkami \u00e1 me\u00f0g\u00f6ngu er n\u00e6mur og vi\u00f0kv\u00e6mur dansari. Og \u00fea\u00f0 er s\u00e1lin l\u00edka. Og me\u00f0gangan m\u00edn er l\u00e6rd\u00f3msferli um a\u00f0 bj\u00f3\u00f0a s\u00e1rsaukann velkominn, taka vi\u00f0, s\u00e6tta vi\u00f0. Leyfa tilfinningum og hugsunum a\u00f0 l\u00ed\u00f0a gegnum okkur svo \u00fe\u00e6r komist \u00fat, reynsla er mold. Engin mold; ekkert l\u00f3tus.<\/p>\n<p>Karna Sigur\u00f0ard\u00f3ttir.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div><\/div>\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_module et_pb_divider et_pb_divider_153 et_pb_divider_position_ et_pb_space\"><div class=\"et_pb_divider_internal\"><\/div><\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_section et_pb_section_310 homepage-banner kundalini-banner et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_308 et_pb_equal_columns et_pb_gutters1\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_2_3 et_pb_column_396 ds-vertical-align  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et_pb_column_empty\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_column et_pb_column_1_3 et_pb_column_397 ds-vertical-align  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_text et_pb_text_368  et_pb_text_align_left et_pb_bg_layout_light\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_text_inner\"><h3>\u201e\u00dea\u00f0 er me\u00f0f\u00e6tt tilkall hverrar manneskju a\u00f0 vera hraust, helg og hamingjus\u00f6m\u201c<\/h3>\n&nbsp;\n\n\u2013 Yogi Bhajan.<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div><div class=\"et_pb_section et_pb_section_311 et_section_regular\" >\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_row et_pb_row_309\">\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_column et_pb_column_4_4 et_pb_column_398  et_pb_css_mix_blend_mode_passthrough et-last-child\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<div class=\"et_pb_module et_pb_image et_pb_image_106\">\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t<span class=\"et_pb_image_wrap \"><img src=\"https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12.png\" alt=\"\" title=\"mobile-divider\" srcset=\"https:\/\/www.jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12.png 708w, https:\/\/www.jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2020\/09\/Group-12-480x22.png 480w\" sizes=\"(min-width: 0px) and (max-width: 480px) 480px, (min-width: 481px) 708px, 100vw\" class=\"wp-image-94\" \/><\/span>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\n\t\t\t\t\n\t\t\t<\/div>"],"_jogasetrid_divi_backup_excerpt":[""],"et_enqueued_post_fonts":["a:3:{s:6:\"family\";a:2:{s:10:\"et-gf-koho\";s:89:\"KoHo:200,200italic,300,300italic,regular,italic,500,500italic,600,600italic,700,700italic\";s:26:\"et-gf-dawning-of-a-new-day\";s:28:\"Dawning+of+a+New+Day:regular\";}s:6:\"subset\";a:2:{i:0;s:5:\"latin\";i:1;s:9:\"latin-ext\";}s:9:\"cache_key\";s:75:\"{\"gph\":-1,\"divi\":\"4.27.8\",\"wp\":\"7.0.3\",\"enable_all_character_sets\":\"false\"}\";}"],"_et_builder_module_features_cache":["a:2:{i:0;s:86:\"{\"gph\":-1,\"divi\":\"4.27.8\",\"wp\":\"7.0.3\",\"tb\":{\"237008\":\"2021-08-13 12:34:42\"},\"wpe\":[]}\";i:1;a:41:{s:46:\"et_pb_section_386b3cdab8dad0000cb8b6c5d3c7b41e\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:42:\"et_pb_row_7d54213309583e2dbfa2f92cbdbb517d\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_0fbb279fe04026141bd8f4521d22bed4\";a:3:{s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:49:\"et_pb_post_title_361a2cadf65ed1b18b12997a656be313\";a:9:{s:4:\"glde\";a:11:{s:15:\"title_font_size\";s:4:\"26px\";s:20:\"title_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:17:\"title_line_height\";s:3:\"1em\";s:14:\"meta_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"meta_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"meta_line_height\";s:3:\"1em\";s:8:\"parallax\";s:3:\"off\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:46:\"et_pb_divider_ad418eb0f4180ba5f5a9d1cad71b778a\";a:4:{s:4:\"glde\";a:4:{s:13:\"divider_style\";s:5:\"solid\";s:16:\"divider_position\";s:3:\"top\";s:14:\"divider_weight\";s:1:\"1\";s:6:\"height\";s:1:\"1\";}s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_e7266223ccd4c54bfa21a2aff66277d6\";a:7:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_button_20ce110a7e14377e78608b445e64e67e\";a:7:{s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:3:\"but\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:46:\"et_pb_section_d2575a82862b7dd03723d56ef340b8d2\";a:3:{s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:42:\"et_pb_row_5bb82993ca938732e36120955679ef19\";a:6:{s:5:\"hhere\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_5b1222822a9f1a424ff70301958337f6\";a:6:{s:5:\"bared\";b:1;s:5:\"baret\";b:1;s:5:\"barep\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_9e1cc6efbe8bca2dd38b9fd2956e4504\";a:3:{s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_92fb54545a4e446c01d22111b87aa12e\";a:9:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:46:\"et_pb_section_882306f4255edc61167eb4f0622e213e\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:42:\"et_pb_row_bf9b8083da7baf2b8fed953136c4ef72\";a:3:{s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:44:\"et_pb_image_92b9cecf5807bb56b3532dfafde85810\";a:4:{s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:46:\"et_pb_section_e40cfe0caf3606933035152bd227f692\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:42:\"et_pb_row_c0150b8d62d723db2db105ed6d2de53e\";a:3:{s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_258ab4f112baccfb56fe0363a84ae918\";a:3:{s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_fdd9561ea65e524952365f2a87adaf88\";a:7:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_aea5000509e5abf176db15f324b8ad7f\";a:7:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:42:\"et_pb_row_458430131663ac819b886f211f0d35f7\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_22b01f85c304464cc79ce6fee8f666b9\";a:3:{s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:44:\"et_pb_blurb_0ca36c3966be703424df49f5324e78b2\";a:9:{s:4:\"glde\";a:10:{s:16:\"header_font_size\";s:2:\"18\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:14:\"body_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"body_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"body_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:44:\"et_pb_blurb_de576a665e5a77f60a60090a2c62b6d5\";a:9:{s:4:\"glde\";a:10:{s:16:\"header_font_size\";s:2:\"18\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:14:\"body_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"body_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"body_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:44:\"et_pb_blurb_18d04fe322306ac9f392e01157d117c7\";a:9:{s:4:\"glde\";a:10:{s:16:\"header_font_size\";s:2:\"18\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:14:\"body_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"body_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"body_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_4d9e07e93b1b49797d900a5042a3376f\";a:3:{s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:44:\"et_pb_blurb_45bac8aa8f91a0be44b983d529833cae\";a:9:{s:4:\"glde\";a:10:{s:16:\"header_font_size\";s:2:\"18\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:14:\"body_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"body_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"body_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:46:\"et_pb_section_9c73521b7e36c433f25169230840bc32\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:42:\"et_pb_row_d580ac4454242e0493ee17992bb00bd0\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_cc75a9d4b90b1fb9363d0fbbd147ef7e\";a:6:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:3:\"tra\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_81caa056923366667d20d51980b1a380\";a:7:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_da79dfeb3a1d9e7037d126f45c6ed937\";a:7:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:51:\"et_pb_contact_form_54f4ba7d3183f6052890ce15570ae853\";a:1:{s:4:\"glde\";a:7:{s:15:\"title_font_size\";s:2:\"26\";s:20:\"title_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:17:\"title_line_height\";s:3:\"1em\";s:17:\"captcha_font_size\";s:2:\"14\";s:20:\"form_field_font_size\";s:2:\"14\";s:25:\"form_field_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:22:\"form_field_line_height\";s:5:\"1.7em\";}}s:43:\"et_pb_code_06aa48b704ec36849b0104f97d60bede\";a:4:{s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:46:\"et_pb_section_dea00d33b4548853b6b267474d7812e7\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:42:\"et_pb_row_064486663ec05ad2bc295e098472f460\";a:3:{s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_c27fbb14ad345ffe5096878cbd1d3839\";a:5:{s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_425caf009eea331042f371e91a2b4f8c\";a:9:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:45:\"et_pb_column_752a6636633585b155a261e26afbe1c1\";a:3:{s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_8ab5295458be8e8a845f9c4da401f7ae\";a:7:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}s:43:\"et_pb_text_51b0865ab26ff680412c5eab3bb63b72\";a:9:{s:4:\"glde\";a:10:{s:14:\"text_font_size\";s:2:\"14\";s:19:\"text_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:16:\"text_line_height\";s:5:\"1.7em\";s:16:\"header_font_size\";s:4:\"30px\";s:21:\"header_letter_spacing\";s:3:\"0px\";s:18:\"header_line_height\";s:3:\"1em\";s:15:\"background_size\";s:5:\"cover\";s:19:\"background_position\";s:6:\"center\";s:17:\"background_repeat\";s:9:\"no-repeat\";s:16:\"background_blend\";s:6:\"normal\";}s:4:\"foop\";b:1;s:4:\"tesh\";b:1;s:4:\"cuma\";b:1;s:4:\"mawi\";b:1;s:4:\"bosh\";b:1;s:3:\"pos\";b:1;s:5:\"mapac\";b:1;s:4:\"anim\";b:1;}}}"],"_uag_page_assets":["a:9:{s:3:\"css\";s:0:\"\";s:2:\"js\";s:0:\"\";s:18:\"current_block_list\";a:7:{i:0;s:11:\"core\/search\";i:1;s:10:\"core\/group\";i:2;s:12:\"core\/heading\";i:3;s:17:\"core\/latest-posts\";i:4;s:20:\"core\/latest-comments\";i:5;s:13:\"core\/archives\";i:6;s:15:\"core\/categories\";}s:8:\"uag_flag\";b:0;s:11:\"uag_version\";s:10:\"1792849172\";s:6:\"gfonts\";a:0:{}s:10:\"gfonts_url\";s:0:\"\";s:12:\"gfonts_files\";a:0:{}s:14:\"uag_faq_layout\";b:0;}"]},"uagb_featured_image_src":{"full":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn.jpg",498,463,false],"thumbnail":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn-150x150.jpg",150,150,true],"medium":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn-300x279.jpg",300,279,true],"medium_large":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn.jpg",498,463,false],"large":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn.jpg",498,463,false],"1536x1536":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn.jpg",498,463,false],"2048x2048":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn.jpg",498,463,false],"trp-custom-language-flag":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn.jpg",13,12,false],"alm-thumbnail":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn-150x150.jpg",150,150,true],"woocommerce_thumbnail":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn-300x300.jpg",300,300,true],"woocommerce_single":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn.jpg",498,463,false],"woocommerce_gallery_thumbnail":["https:\/\/jogasetrid.is\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/Modir-og-barn-100x100.jpg",100,100,true]},"uagb_author_info":{"display_name":"jogasetrid","author_link":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/author\/jogasetrid\/"},"uagb_comment_info":0,"uagb_excerpt":"F\u00e6\u00f0ingarsaga fr\u00e1 konu sem fer\u00f0a\u00f0ist um heiminn alla me\u00f0g\u00f6nguna, fr\u00e1 London og Su\u00f0ur Amer\u00edku til New York.","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/243229","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=243229"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/243229\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":245789,"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/243229\/revisions\/245789"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media\/244102"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=243229"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=243229"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/jogasetrid.is\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=243229"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}